บทที่1065 ฉันไปก่อนนะ

เป็นเวลานานกว่าที่อันถงจะสวมสร้อยคอให้กับเฉียวเหวยอีได้สำเร็จ เพราะหลังจากที่เธอฟื้นจากอาการโคม่า มือกับเท้าของเธอยังไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไรนัก

“ถึงเวลาที่แม่ต้องไปแล้ว พวกเธอกลับไปที่งานหมั้นเถอะ”...