บทที่ 1080 ช่างน่าสงสารเกินไปแล้ว

ทั้งสองเดินไปที่ประตูห้องผู้ป่วยของเฉินชู ถังหยวนเป่านิ่งไปชั่วขณะ จากนั้นเธอชำเลืองมองเฉินพัวโจว

ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่าทัศนคติท่าทีของเธอตอนนี้มันมากเกินไปจริงๆ

อย่างไรก็ตามเฉินพัวโจวเองก็ช่วยเธอไว้

เฉินพัวโจวเดินไปข้างๆเธอราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น...