บทที่1103 ดูถูกเหยียดหยามอย่างถึงที่สุด

“พูดอะไรสักอย่างสิ !” จั้นจิ่งชวนคว้าแขนของลี่เย่ถิงและตะโกนใส่เขาด้วยความโมโห “ตกลงว่าอาการหนักหรือเปล่า รีบพูดออกสิ มัวอมพะนำอะไรอยู่ !”

เฉียวเหวยอีเพิ่งจะกำชับและขอให้เขาไม่บอกใครก่อนจะออกมา...