บทที่ 1140 สายลมที่แผ่วเบา ชอบมากเลย

เฉิงโย่วรู้ว่าสิ่งที่เขาจะพูดต่อไปนี้มันโหดร้ายมาก แต่ถ้าเขาไม่ฉวยโอกาสนี้พูด ความรู้สึกของเฉินชูก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้น

"แม่ของฉันมีฉันเป็นลูกชายเพียงคนเดียว นอกจากฉัน บนโลกนี้เธอก็ไม่มีญาติคนไหนอีกแล้ว"...