บทที่ 1142 มักจะคิดถึงอยู่เสมอ จะต้องมีผลลัพธ์แน่นอน

เธอมองเห็นเท้าของเฉิงโย่วขยับเล็กน้อย มือที่จับประตูของเธอแน่นขึ้น

ก็เป็นเวลาที่เธอคิดว่าเขาจะเดินเข้ามา เขาจู่ๆก็หมุนตัวกลับไป ถือโอกาส ปิดประตูใหญ่ของคฤหาสน์

เฉินชูจ้องมองไปที่ประตูด้วยความมึนงง...