บทที่ 697 พวกเราไม่ได้ทะเลาะกัน

เฉียวซือเสียนไอจนยืนไม่มั่นคง มือนั้นที่จับปากเอาไว้ ในซอกนิ้วค่อยๆมีเลือดไหลออกมา

เฉียวเหวยอีตกใจจนสีหน้าเปลี่ยน “คุณปู่!”

“เธอให้ลี่เย่ถิงกลับมาเดี๋ยวนี้!”เฉียวซือเสียนผลักมือเฉียวเหวยอีที่เข้ามาประคองเขา...