บทที่ 698 หลังจากนี้ไม่อนุญาตให้หยิ่งผยองแบบนี้

“ผมผิดเอง ผมไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนเฉียวเหวยอีตลอดเวลา ทำให้ท่านโมโหแล้ว”ลี่เย่ถิงก้มหน้า สบตากับเฉียวซือเสียนที่อยู่บนเตียงผู้ป่วย พูดเสียงต่ำ

“พูดอะไรก็เป็นข้ออ้าง แต่ว่าผมรับรองว่า...