บทที่1153 ขอแค่มีศรัทธา สักวันต้องเป็นของเรา

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินชูและจั้นจิ่งชวนลงไปชั้นล่างด้วยกัน

หลินยวนลุกขึ้นจากโซฟาทันที พลางจ้องมองเธออย่างกระตือรือร้น ก่อนถอนหายใจด้วยความโล่งอกอย่างเงียบ ๆ เมื่อเห็นว่าเธอปลอดภัย

เธอต้องอยู่อย่างเจ็บปวดมาหลายวันแล้ว...