บทที่ 20 นางไม่มีใครให้พึ่งพิงแล้วนี่? （แก้ไขเพิ่มเติมแล้ว）

เมื่อคิดถึงท่าทางที่ซูหนิงซีหัวเราะหยอกเอินกับหยางจิ้นเอินแล้ว ซูหงเหว่ยได้แต่ครุ่นคิดไม่กระจ่างอยู่ในใจ

เมื่อกลับถึงจวนหลัก ก็พอดีที่ซูหนิงซานและนางเฉียวล้วนอยู่พร้อมหน้า...