บทที่ 94 เป็นเจ้าที่กระตุ้นข้าก่อน

เมื่อนางรับประทานอาหารค่ำและออกจากจวนหนิงหย่วนโหว ท้องฟ้าด้านนอกก็มืดสนิทแล้ว

ระหว่างทาง ภายในใจของซูหนิงซีรู้สึกหนักใจ

ตลอดทั้งบ่ายนางและฝังอวี้พยายามเกลี้ยกล่อมและเอ่ยคำพูดไปมากมาย...