บทที่ 196 เป็นลูกสะใภ้นั้นช่างยากเย็น

หลังจากผ่านไปสองวัน มีคนจากพระราชวังมาพาซูหนิงซานกลับไปยังตำหนักองค์รัชทายาท

นางเฉียวส่งนางออกจากจวนท่านแม่ทัพด้วยหัวใจเปี่ยมสุข มองดูนางเดินจากไปอย่างตื่นเต้น นางเงยหน้าขึ้นและยืดอกให้ตรงอยู่ในประตูจวน

ในวันนี้บุตรสาวของนางยังเป็นไท่จื่อเช่อเฟยอยู่...