บทที่ 208 ชายอย่างเจ้านี่เป็นภูเขาทองเดินได้จริงๆ

“สบาย ! “

เสี่ยวเฮยตบโต๊ะและดีดนิ้วใส่ซูหนิงซีอย่างรวดเร็ว “น้องหนิงซี เราต่างก็รู้จักกันดี ใครก็ตามที่เดินไปตามแม่น้ำและทะเลสาบก็รู้ว่าข้าเสี่ยวเฮยผู้ซื่อสัตย์เสมอมาและข้าไม่พูดถึงเงินระหว่างคนรู้จัก”

“ห่างเหินกันขนาดนั้นเชียว...