บทที่ 239 ข้าจะยืนอยู่ตรงนี้ยอมให้เจ้าตบ

โจวอี๋เหนียงรีบก้าวเท้าเข้าไปขวางอยู่ที่ด้านหน้าซูหนิงจิ้งอย่างรวดเร็วและรับฝ่ามือแทนนาง

เสียงตบบนหน้าโจวอี๋เหนียงคมชัด ซูหนิงจิ้งรู้สึกเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าการที่มันตบลงบนหน้าของตัวเองเสียอีก...