บทที่ 249 หวังหว่านโหรวนอนอยู่เฉยๆดันโดนยิง

เหยียลี่ว์ฉวินราวกับนั่งอยู่บนเบาะเข็ม[1] เดี๋ยวก็เกาศีรษะ อีกเดี๋ยวก็เกาใบหน้าและลำคอ

เนื่องจากมือขวาไม่สะดวกของด้วยถูกมัดแน่น แม้แต่นางกำนัลที่รออยู่ด้านข้างเขาก็ยังเรียกให้เข้ามาช่วยเกาหลังด้วย!

นางกำนัลหน้าแดงด้วยความเขินอาย...