บทที่ 263 ตาเฒ่าชั่วจัดการนางเฉียว

แต่ทว่า ก็เนื่องด้วยเหตุผลนี้ ซูหงเหว่ยจึงแน่ใจได้ว่า สิ่งที่นางเฉียวเขียนเมื่อครู่นี้ จักต้องเป็นสิ่งที่มีลับลมคมในเป็นแน่!

ซูหงเหว่ยมิได้ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขายื่นมือเข้าไปล้วงจากในปากของนางเฉียว

นางเฉียวบดเคี้ยวมันอย่างบ้าคลั่ง...