บทที่ 284 ขอร้องท่านอ๋องปล่อยเถิด หม่อมฉันรับมิไหวแล้วเพคะ

ไป๋หลี่จิ่นเอ่ยว่า ค่ำคืนวสันตฤดูอีเคอมีค่าพันตำลึงทอง อีเคอล้วนมิสามารถสิ้นเปลือง

ดังนั้นแล้ว ค่ำคืนนี้ทั้งสองคนก็ล้วนแล้วแต่มิได้สิ้นเปลืองแม้แต่อีเคอเลยจริง ๆ...

ค่ำคืนนี้...