บทที่ 297 ถูกโคถึกที่น่ารังเกียจ…

ซูหนิงซีรู้สึกสั่นสะท้าน รีบโบกไม้โบกมือแล้วหัวเราะแห้งๆ "อยู่ต่อหน้าพระสวามี หม่อมฉันก็เป็นตัวตลกไม่เอาไหน! ผู้มีวัฒนธรรมอย่างหม่อมฉัน จะไม่เอาออกมาให้อับอายขายหน้าหรอกเพคะ"

เมื่อครู่นี้นางเพียงแค่อยากพิสูจน์ให้หวังหว่านโหรวรู้ว่าใครกันที่แน่กว่า...