บทที่ 340 กูหน่ายนาย นี่เกรงว่าจะมิดีกระมัง?

เมื่อกำลังคิดเช่นนี้อยู่ ก็ได้ยินสายลมอันเย็นยะเยือกพัดผ่านป่าไม้ไปมา

แววตาที่มังกรตาเดียวมองซูหนิงซีนั้นแปรเปลี่ยนไปทันที

ม้าที่อยู่ใต้ร่างของนาง จ้องมองมังกรตาเดียวอย่างเงียบๆ...