บทที่ 465 คิดถึงความรู้สึกของนางที่เป็นเชลยได้ไหม?

“เป็นอะไรไปเพคะ ไม่พบกันนาน องค์หญิงเหยียลี่ว์จำข้าไม่ได้แล้วหรือเพคะ?”

ซูหนิงซีเดินเข้ามาในกระโจมพร้อมด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า ขณะที่มองดูใบหน้าเหลือชื่อของเหยียลี่ว์ซาลาแล้ว...