บทที่ 567 ซูหนิงซีเป็นนางจิ้งจอก!

หลังจากหายจากอาการตกใจ พ่อเฉินเป็นผู้เริ่มเอ่ยปากคนแรกว่า “พระชายา เรื่องนี้มิอาจพูดเหลวไหลได้นะพ่ะย่ะค่ะ!”

“ท่านพ่อของข้าเสียไปแล้ว กระหม่อมย่อมไม่มีวันยอมให้ใครมาแตะต้องศพท่านพ่อตามอำเภอใจหรอกพ่ะย่ะค่ะ!”...