บทที่ 606 อิ้งอ๋องถูกเหยียบจนแทบจักเป็นพายเนื้อ

อิ้งอ๋องเงยหน้าขึ้น ก็เห็นใบหน้าที่เย็นชาของซูเหลียงพอดี

ใช่แล้ว เขารู้ดีว่า ที่ซูเหลียงมาคงมิได้มาคุยเล่นกับเขาจริงๆ

แต่เขามิเคยเข้าสนามรบ แล้วจะมาคุยเรื่องการนำทหารไปโจมตีข้าศึกก่อนทำไมกัน?!

แต่ที่นี่คือสนามรบ!

นั่นคือความประมาทเล็กน้อย...