บทที่ 288 เห็นใจหวังหว่านโหรวเล็กน้อย

เมื่อกลับมาถึงจวนเซ่อเจิ้งอ๋อง ดวงตะวันก็ใกล้จะลับขอบฟ้าแล้ว

ซูหนิงซีนั่งอยู่บริเวณโถงทางเดิน มองแสงอาทิตย์ที่ใกล้จะลับขอบฟ้า จนสุดท้ายหายไปไม่เจอแล้ว

บนใบหน้าของนางเย็นชา

ไป๋หลี่จิ่นเดินเข้ามา...