บทที่ 289 ถูกโยนออกจากจวนอัครเสนาบดี

ซูหนิงซีนอนหลับเช่นนี้ไปจนความมืดยามค่ำคืนย่างกรายเข้ามา ไป๋หลี่จิ่นกำลังรอนางตื่นขึ้นมาเพื่อเสวยพระกระยาหารค่ำด้วยกัน

เมื่อเห็นท้องฟ้าด้านนอกที่มืดมิด ซูหนิงซีอดบีบนวดหัวคิ้วอย่างอดมิได้...