บทที่ 312 องค์หญิงซาลามาเยี่ยมเยียน

“ไม่จำเป็นแล้วล่ะเจ้าค่ะ”

ซูหนิงซีกล่าวอย่างไร้เรี่ยวแรง

เดิมทีนางยังเจ็บปวดอย่างรุนแรงระลอกแล้วระลอกเล่าแล้วงีบหลับไปสักพัก

เมื่อไป๋หลี่จิ่นกลับมาความง่วงก็หายไปทันที...