บทที่ 323 รู้ความเสียจนใครๆก็รัก

“ท่านลุง พวกเราไม่ต้องการห้องหรอกนะเจ้าคะ แค่นอนตรงมุมห้องก็พอแล้ว! พวกเรายังช่วยท่านต้อนรับลูกค้าและทำความสะอาดได้ด้วยนะเจ้าคะ!”

เด็กหญิงตัวน้อยกอดขาเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเอาไว้และพูดพลางร่ำไห้ว่า...