บทที่ 324 ซูหนิงซีของเขาจิตใจดีงามอะไรเช่นนี้

หลังจากกินและดื่มจนอิ่มแล้ว เด็กน้อยทั้งสองนอนเหยียดอยู่บนม้านั่งพร้อมกอดท้องกลมมนของตัวเองแล้วมองซูหนิงซีด้วยความเขินอาย

“เป็นยังไงบ้าง อิ่มตื้อเลยใช่ไหม?”

ซูหนิงซีมองดูพุงอ้วนกลมที่น่ารักมากๆของทั้งสองคนแล้วอดไม่ได้ที่จะถามว่า...