บทที่ 394 นึกไม่ถึงว่าไท่จื่อเฟยจะทรงดื้อรั้นเพียงนี้

พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา

ไป๋หลี่เหิงกำลังนึกถึงซูหนิงซีกับไป๋หลี่จิ่นอยู่ในใจพอดี นางกำนัลก็ได้เข้ามากราบทูลอย่างรีบเร่งว่า “ไท่จื่อเฟยเหนียงเหนียงเพคะ พระชายาเซ่อเจิ้งอ๋องเสด็จมาที่นี่เพคะ”...