บทที่ 395 ไป๋หลี่จิ่นเหน็บแนมผู้อื่นอย่างชัดเจน

หลังจากออกมาจากตำหนักองค์รัชทายาท ไป๋หลี่จิ่นเองกำลังออกมาจากพระที่นั่งฉินเจิ้งด้วยเช่นกัน ซูหนิงยิ้มแล้วเอื้อมมือไปหาเขา “พวกเราทั้งสองคนต่างใจตรงกันเลยเพคะ”

แต่สีหน้าของไป๋หลี่จิ่นกลับค่อนข้างหนักใจ

หัวใจของซูหนิงซีบีบรัดแน่นแล้วรีบถามว่า...